Hoofdstuk 25 Storm uit het westen
Als ik zeg dat het stormt, dan druk ik me heel ingehouden uit. Het raast. Het buldert. Het huis aan de dijk kreunt en kraakt en protesteert. De wind komt uit het westen. Dat is de gemeenste hoek. Voor een storm uit het zuiden ben ik niet bang. Die komt met veel poeha over de … “Hoofdstuk 25 Storm uit het westen” verder lezen
Hoofdstuk 26 De verloren strijd om de trompetboom
De andere dag groeit de storm tot een orkaan. Angst is onder deze omstandigheden geen goed woord. Er is gevaar, maar dat is zo onbestemd. Terwijl buiten het tumult steeds groter wordt, groeit binnen de spanning. Een vreemd drukkend gevoel komt op vanuit m’n maag en gaat over in gejaagdheid. Ik kan niet meer blijven … “Hoofdstuk 26 De verloren strijd om de trompetboom” verder lezen
Hoofdstuk 27 Bliksem in februari
Misschien dat ik de afgelopen maanden twee keer rijp in de griend achter het huis heb gezien. De laatste keer was de staart van de pauwehaan – die voor het eerst sinds maanden weer waardig rondom het huis schrijdt nadat alle gevolgen van de laatste rui zijn verdwenen – er wit door gekleurd. Voor de … “Hoofdstuk 27 Bliksem in februari” verder lezen
Hoofdstuk 28 Alles hitst, gist, gonst en bronst
Al twee keer heb ik de laatste dagen de gans met de manke poot van de dood gered. Vier lentes geleden heeft ze om een onverklaarbare reden besloten haar rechterpoot tot hoog onder haar vleugel op te trekken en niet meer te gebruiken. Sindsdien hipt ze op één been door de griend. Ik heb nooit … “Hoofdstuk 28 Alles hitst, gist, gonst en bronst” verder lezen
Hoofdstuk 29 Een lente vol verwondering
Het is mei en nog nooit heb ik zoveel fluitekruid gezien als dit jaar. Het staat meer dan een meter hoog op de helling van de dijk. In het weitje tussen de griend kun je je erin verschuilen. Een golvende, witte zee van bloesem die alles heeft overwoekerd. ’s Morgens als het flink heeft gedauwd, … “Hoofdstuk 29 Een lente vol verwondering” verder lezen
Hoofdstuk 30 Verstoorde rust
De avond daarvoor waren we nog nietsvermoedend door de waard gegaan. De zon zonk achter de steenfabriek in de rivier en kleurde de verte geel-rood. Het waren de laatste tien minuten van de dag, dat spannende moment als de zon steeds weer aarzelt of ze nu wel of niet onder zal gaan. We liepen aan … “Hoofdstuk 30 Verstoorde rust” verder lezen