Simons’ voorgangers over de tergende tegenwerking in de gezondheidszorg
RUDIE VAN MEURS – De een spreekt over ‘tergende’ tegenwerking en hinderlijk ‘bekoekeloeren’ van ambtenaren onderling. De ander zucht dat alles tenslotte ‘bij je handen afbreekt’. Weer een ander heeft ervaring met ‘geheimzinnige machten krachten die zich meester maken van het parlement’. De vierde zegt nederig nier méér te zijn geweest dan ‘een acteur in tijd en omgeving’: ‘Als je te veel ineens wilt, komt de lobby in opstand.’
Bijna allemaal klagen ze over gebrek aan tijd en bleven wrokkig, gefrustreerd en verwend achter. Het is – tegen de achtergrond van die litanie van zijn voorganger – eigelijk een godsmirakel dat staatssecretaris H.J. Simons al na twee jaar heeft bereikt dat sinds 1 januari alle Nederlands op dezelfde manier verzekerd zijn voor geneesmiddelen.
Het Voedingscentrum in Den Haag is de jongste schepping van een volgzame, fantasieloze architectuur. Met veel glas, een lege hoge ruimte me zwevende trappen die naar galerijen gaan met deuren naar onbestemde vertrekken. Beneden staan gedekte tafels met exquise gerechten. In een grote, nauwelijks ingerichte kamer op de hoogste verdieping haalt J.P.M/ Hendriks de verslaggever uit de droom. Dit is geen permanente expositie van etenswaren.

